Bittiğinde Rüya ...

-Ay karanlıktı ve su yürüyordu yüzümde

kimse görmedi kimse bilmedi ...

şiirle silindim ... yüzümün yaşam rengini

yoktunuz ...-

Yoktular

hiçliğime sarılırken kollarım sarmaşık

duvarlarımı ördüler melekler

toprak sabırsız bekliyordu sinemi

sen gördün babam gördü

ve birde Leyla ... anne

Musa'ya dedim ki

gitme ...

Yırtılır gözlerimin perdesi ıssızlığın avazında

sinsice çöker gecenin karası bakışlarıma

bileklerimde dermansızlığı yaşamın

devrilir başım omuzlarıma

duymadı ...

Duymadılar

içimin kıyılarına vurdu cansız martılar

silindi sesi yaşam denizinde yüzümün

bittiğinde rüya

onlar uyuyordular ...