Biz Ölümü Güneşle Doğarız Sabahlara
bak dinleyin
alıştım gayrı yokluğuna dayanamazdım
hepsi güneşi bırakıp gittiler sonsuzluğa...
acılara alışamadım
sözüne kanarken yüreğime taş bağladım
uzun yürüyüş sensizlik güneşinle yollarda k/aldık
ölümleri güneşinle yüreklere demirledik sabahları
yine bir sevdaya bağlandım
gün gördüm
seni gördüm şad oldum
düşlerime yordum seni
onur
ihanet
direnç
vuruldum sabahlara
yok olan bedenler vuruldukça yollara düşen
bekle bizi ...
özgürlük
bekle bizi Amed güneşin bize yeter
sen yarınlara doğarcasına karanlık içinde ışık yaydın
yiğidin ölümü halkına ışık olsun adamişliğina inat
haykırmak
asil olan emek
doğru yola koyulan ister bedel ödesin
isterse bildiğinden yürümek büyük düşünmenin bedeli
doğru yoldan yağmur yağıyor
bilsen ölümü sevdasına yatan canları
çıkarsın karanlığın güneşine meydanlar bizim gözüm
yanıldılar ölümlere
yedikleri yalan uğruna düşman ruhlar
artık korksun ölümlerin ahından
düşman bitişin yok oluşun eşiğinde saldırgan
alanlara akın ettik ölümleri yenerek düştük özgürlüğün semalarına
vazgeçmedik yollarına sevda yağmuruna
bilsen sevdamın yücelerde seyrini koşar adım gelirdin
bil işte yürüdüm senli yollardan
çok yandık kanlar içinde
ölüm ne gezer
biz ölümlerden doğarız güneşin sabahına
15*07*12*Karataş*