Biz Yokken Geldi

ya! siz den önceydi

ya! sen den az sonra

biz yokken geldi

yarı yoldan çevirdiğim

yaz esintisiydi

ıslak,terli bir tutkuydu

hayır diyemediğim

uzak sevdalara dolanmıştı

dalgın yüzü

örtülü pencerelerden sızan ışıktı

güz pembesiydi

çözülmeyi istemeyen karışıklıktı

ütülü çarşaflara bıraktı

dalgınlığını

soluklandı,

içime çektiğim havada

soludu, terledi gecelerimde

kanımın deli aktığı

bedenin çığrından çıktığı

saatlerimde

biz yokken geldi

kimbilir kime aitti

kimbilir kimle bitti

biz yokken gitti