Bizim Çocuklarimiz(ölmesin Artik)

Geceler çocuklar tiner çekiyor

Gündüz sokakta araba yıkıyor

Gardaş bunlar nasıl canım yakıyor

Bizim çocuklarımız ezilmesin

Korkutmuş kalbini barut kokusu

Silemez gözündeki yaş yokunu

Okumak isterde yoktur okulu

Bizim çocuklarımız körelmesin

Bir kez olsun doyurmadın yetimi

Titrer ellerin vermezsin bitini

Kurban kestin kendin yedin etini

Bizim çocuklarımız aç kalmasın

Damı delik deşik yağmur sızıyor

Estikçe rüzgâr ocağı tozuyor

Gördükçe bunları yürek sızlıyor

Bizim çocuklarımız üşümesin

Ne fark eder ha kutupta ha çölde

Merhamet, duygu aynıdır her dilde

Feryatlar destan oldu ilden ile

Bizim çocuklarımızdır ölmesin

Hasrettir bir nefes aşka sevgiye

Layıktır onlar kocaman övgüye

Şehzadem bekçi görür mevzide

Bizim çocuklarımız üzülmesin