Bizim Gökyüzü

Hadi kaldırın kalıntılarımızı

cevizden bir kent kurun yerine

sonra dinleyin

alaycı çığırtkan kargalardan efsaneleri

dokunaklı gelir belki

hani diyorduk ya

filtreli bir sigaranın dumanı bile

daha az zehirliyor

sizin umarsızlığınız yanında diye

şimdi ne isterseniz onu katın dilinize

rahatız olduğumuz yerde

ne de olsa ince kum eleğinin dışında bıraktık

bizden olmayanları

gayrı harcımız hayli sağlamdır artık

ne depreminize

ne de artçınıza papuç bırakırız artık

heyhat

sizi size anlatmak

en uzun geceye bile sığmadı

yazık etmeyeceğiz artık

dilimizin naif sözcüklere susamış tüylerine

istiyorduk ki

saf emekle yoğurduğumuz ne varsa

kına izi gibi olsun ellerinizde

oysa siz

aşınıza dahi katran katmayı yeğlediniz

ve bile isteye özünüze işlediniz kötülüğü

şimdi sanıyorsunuz ki galip geldiniz

oysa biz sizi çoktan yenmiştik

demir örgülerin ardından

güneşe ilk oku kavuşturduğumuz gün

ve bilmiyorsunuz

bebek ağlamalarına kattığımız devrim ninnilerini

duyacak ve korkacaksınız

büyüyen çocuk gülüşlerinde

şimdilik sizin olsun

katmerli yalan kokan kuleleriniz

bizimdir

hınçla yarmaya çalıştığınız gökyüzü

bir çocuk yetecek size

siz dört bir yanda

ebabil kuşlarını gördüğünüzü sanacaksınız

ve uçurtmalar eşliğinde

söylenmeye başladığında ilk bebeğe öğrettiğimiz marşlar

anlayacaksınız

kibrit alevi kadar bile hükmünüz kalmadığını

kaçışacaksınız

kavuşmak istediğiniz çoktan beyaza boyanmış olacak

sonra

sonra dinleyeceksiniz

öyle uzun uzadıya da değil hani

bir çift mavi göz tarif edecek size

istikbalinizin istikametini...