Blöf Tadında Ayrılık

Bıçkın otobüs farlarının göz hapsindeydi;

yerle ölümcül vuslatına koşan yağmur tanelerini, usulca delen izmaritimin son nefesleri...

Düştüğüm yer geldi aklıma ansızın;

asfaltı yalayan son nefesleri görünce.

Ki

"Gitme kal"larla süslü "elveda"ları kalmışken geriye...

Düştüğüm yer geldi aklıma;

farların göz hapsini görünce.

Onca kalabalığın ortasında yalın ve yalnız bırakılınca...

Düştüğüm yer geldi aklıma;

yağmur tanelerinin ölümcül vuslatını görünce.

Ve

Bir "gel"in,

bir "git"e ve bir "bit"e evirileceğini unutunca...

-Bu arada

Düştüğüm yerde kalabilir miyim Sayın Kalabalık?

Hani uzatmasanız diyorum, Ayrılığa kurşun atarken "vedalar"a kiralayacağınız ellerinizi...