Boğazımda Düğümlenen Sen

Sigaramı çekiyorum şimdi içime

Ciğerlerim bayram ediyor

Dumanında seni görüyorum

Hayal meyal

Sonra seni çekmek istiyorum

Kalbime, gönlüme, yüreğime

Ama olmuyor

Boğazımda düğümlenen sen,

Ne yutabiliyorum

Ne de oradan çıkarabiliyorum

Sonra bir daha çekiyorum sigaramdan

Yine aynısı oluyor, hep aynısı...

Sevmekten sınıfta kalıyorum

Diğer derslerim hep beş

Mesela yalnızlık, keder

Mesela sensizliğim yüzden beş

Özlem kokuyor

Sigaramdan geriye kalan filtre

'Yazık' diyorum

Bu düşüncelerime

Ve keşke'yi hissediyorum ilk defa

Vücudumda ki tüm hücrelerimde

Hiç bu kadar zor olmamıştı

Aldığım nefes

Kurduğum cümle

Hissediyor musun bilmiyorum ama

Ağzımdan çıkan her harf

Sen'le başlıyor

Ve de sensizlikle bitmeye

Mahkûm bırakılıyor

'Hayret' evrende ki var oluşuma

Bir kez daha 'hayret'

Var oluşumda ki sen olmayışına

Ve son kez 'hayret' ki

O da sadece üç nokta...

...kederin kalemi...

Son bir not: Sokaktan gelen çocuk sesleriyle "Merhaba" diyebilmek yeni bir şiire...