Bölme İşlemi İlahisi

İkiye ayrılmışlığın sanat eserinin

Birlikteliğin eskizine geri dönüşümü,

Günahlarımızın kaç sefer

zımparalanmasına bedeldir?

Bölünerek çoğalamayacak

tek bir hücreyken biz,

Etrafımızı kuşatan organda döllenen ihanet,

atomlarımıza ayırdı bizi;

Saf dışı bırakıldık aşktan;

Hoş bulduk!

Talihin oyununa iki taze kurban.

Âşık olmak ve intihar etmek arasındaki birkaç adımlık

mesafede,

Baykuş ve sabah kadar

Birbirine yabancı,

Uzağız artık birbirimize.

Paramparça olan düşlerimiz geri dönüşüm kutusuna

atılsa,

bugün kurtarılabilecek binlerce çocuk var

dünya üzerinde.

Ve kederlerimiz konulsa şayet teraziye,

Kırılacak ibresi,

Tıpkı öpüşürken aşırıya kaçıp dişlerimizi

kırdığımız gibi.

Beyhude kuşanma görünebilmek için en koyu, büyük punto

giysilerini;

Var olamadığım ölçüde yoksun sen de.

Belki bir hayalet;

Belki göz açıp kapayıncaya dek yaşayan bir şimşek;

Belki, biraz bensin artık sen de.

Kalplerimize suikastta bulunduğumuz zannı oluştu;

Zamanın ilacını

Kutu kutu içtiğimizden.

Prospektüsü okumadık;

?Unutma çabası ile almayın bu ilacı,

Durmaksızın canlanan anılar, yan etkisi'

Unutabilmeyi başardığımızın fikrinde bile

Öyle

Bir

Hatırlamak

Eylemi

Var ki!

Ayrılığın esiri olmuş aşkı son gördüğün yer

Cennet dahi olsa,

Sebepsizce, sen orayı bir mezarlık gibi anımsayacaksın;

Her merhumun kirpiklerinde

Saç tellerime benzer bir taraf bulacaksın,

Veda sözlerimizi araklamış selalar sesimi eriştirdikçe

sana,

Ölümü yaşamı uyutan ninni sanacaksın.

Ve ben,

İşkence aletlerinin altına yatırılsam da,

Dillendirmeyeceğim adının tek bir harfini,

Vermeyeceğim sırrı,

Ulaştıracağım nihayetinde Tanrı'ya

Kutsal bir ulak gibi.

Gökkuşağının kuyruğundaki sandıkta

Altın değil;

Fakat altın bir ihanet gizliydi bize;

Aşka;

Çocukluğumuzdan arta kalan zamana.

Yağmurlar yağmasaydı şayet,

Ya da sevmeseydik üryanlığımızla ıslanmayı sağanak altında,

Kusursuz eskizimiz maskara olmayacaktı

Amatör bir heykeltıraşın parmak aralarında.