Bomboş

/nicedir kalp yarasında doğar umutlar

kendi kendine

içi emilmiş hayatların seferinde yol alır

bomboş.../

I.

yüzü mor hüznü saklayan

yazısı kara geçmiş söylencesidir ayrılık

iki bayram arası öpüşmüş

tığ işi ile işlenmiş dudakların

kenar süsünde birikir

biriktikçe

gözyaşını boğar ellerin

lâl yerini alınca

kirpiklerin kapanır ya karanlığa

okunmamış duanın amini gibi

bomboş bırakınca rüzgara seni

ne kadar gidersen o kadar iyi

II..

yorgun parmakların

ayrılığa müsait kırılganlığıdır yalnızlık

en ucunda çatlak damar

çığlığını vurunca yürekten

oluk oluk akar bilinmeyen renkte

aktıkça

kalabalığa yol alır gözlerin

hasret yerini alınca

kolların kapanır ya açılmaz olana

kavuşmayacak bedenin tesellisi gibi

bomboş bırakınca sana seni

ne kadar kalırsan o kadar iyi

III...

sûretin can evinde

çekilmekten yorulmuş sabırdır aşk

divane ruhlar iğnelendikçe kedere

ve inanmak istedikçe kadere

azalır kendi zamanında sevda

azaldıkça

aşk'a noksan gelen tamamlanır

yeniden başlayınca

kalp kapanır ya eskimiş olana

yaşanmayacak hayatın tekrarı gibi

bomboş bırakınca aşk'a seni

ne kadar seversen o kadar iyi

alicengizoyunu

(...artık hayat düşman değil bana...bomboş bir kalpten daha fazla...)