Boş

Oturup izlemek gerek bazen

Çevrende hayat akıp giderken

Sen yalnızken

Ben yalnızken

Geri kalan herkesten

Gürültülere anlam yükleyip

Hareketlere konuşma yazıyorum

Sense bir nargile dumanında

Göz kırpıyorsun

Veya bir sigara dumanında

Bize özel bu yalnızlık akşamında

Yan masa boş

Arka masa hoş

Kalabalık muhabbetler

Görüyorsun dikkatli bakınca

Olman gereken yer gibi

Aslında boş

Yanım gibi, karşım gibi

Yalnızlık doludur insanın gözleri

Ne kadar kalabalık olsa da çevresi

Bir kelebeğin kanat çırpışı kadar

Önce yanındaydım oysa

Belki de gözümü kırpsam

Kapıdan gireceksin