Boş Kalabalıklarım

Kalabalıkların içinde

Boş kalabalıklarım içimde benim

Hep,

Bunun adı

Yanlızlıkmış yalnızlık

Git git bitmek nedir

Bilmeyen,

Özlemin en alası,

Belki

De

En özeli muhtemelen

Sensizliğimde yuva yapmış

Tükenmek nedir bilmeyen,

Uçsuz bucaksız

Bir diyar

Ne kıymeti var

Olmuyorsa olamıyorsa bir yar,

Geriye daha ne kalıyor

Yaşamak denen

Hariç

Nefes alıp vermek gibi

Üç günlük ömrün icabında,

Var iken

Arada onca dağlar

Onca okyanuslar,

Kaybolup

Gitmek

Sızının

Bambaşka bir acısı cabası

Hasretiğin içinde yüzüp giden,

Sanma sakın ha

Bir gün son bulacak

Kaderin herhangi bir sahnesinde

Sensizliğinin koylarında

Yokluğuna demir atmış,

Umutlanmam hiç

Umutlanmam

Dense de

Umut

Ölür en sonunda

Hayatın sonbaharlarında,

Bu nedir ki

Nedir ki

Boşu

Boşuna

Beklemekten gayrı hep

Otobüs durağı misali

Gayretten yoksun ...

* Berlin, 12.08.2026 *

Talat Özgen