Boş Sayfalar

Kitapların başında

Yazısız bırakılan ikinci yaprak kadar boşum

Kitapların sonunda

'İçindekiler' yazan

Sayfalar kadar dolu

Bir hayat gibi

Kederli gün nöbetlerinde

'İçindekiler'i başta yazılan

Sayfalar kadar doluyum

Sondaki boş yaprağa gelince

Göçmen kuşlar denli yolcu.

Ölüm sonrasında yeni hayat gibi

Ayaklarımda

Teneşirden arta kalan

Sevilenden hatıra sabun

Dağlara uçarım

Bir kartal gibi

Ayak basılmayan kayalıkta

Yılanlar serum hortumlarına dönüşür

Koyaklarda çocuklar oynar

Hiç sevilmemiş insanlara sevgili olurum

Tüm açlara lokma

Tüm insanlar için yaşlanır, onlar adına ölürüm

Kayalıkta yarısı tüketilmiş sabunla yıkanırım

Suyumu dağ çiçeği döker

Dönerim kitabın baştaki boş sayfasına yeniden

Teneşirden arta kalan sabunu tüketerek

Zümrüdüanka gibi.