Boşa Geçmiş Ömrüm

Boşa geçmiş ömrüm

Gül varken dikenlerini dikmişim yüreğime

Merhabalar varken elvedalara esir olmuşum

Parçalamışım avuçlarımda hayallerimi

Zaman umudun şarkısını söylerken

Ben kapatmışım gönül penceremi

Takılmışım sevdanın sahte oltalarına

Bir gün dönersin diye kandırmışım zavallı gönlümü

Keşkelerden kaleler kurmuşum kendime

Dokundukça bin ah haykırmış içimden

Yıkılmış bir şehir gibiyim

Yıkık sevdalar paramparça umut çiçekleri

Şimdi bakıyorum da nerede o gençliğim

Hangi hırsız çaldı onu yoksa zaman mı faili

Sen umut değil gönlümün zehirli sarmaşığısın

Yalnızlığımın suskun adı kurşun gibi yüreğime çakılan

En çaresiz yarasın