Boşalan Kadehler Gibisin Dudağımda Tatsızım

şimdi mağluk bir sokağın çıkmazında

duvarlarım oluyorsun

hangi yana baksam senli

üstüme sen seğil

sensizlik yıkılıyor

ölümü anlatırcasına yoksun

karanlık ve sessiz dolanıyorsun düşlerimde

bütün yıldızların terkine üğramışçasına gözlerin

ay yüzünden düşmüş

yol almış gülüşlerin mechule

bükük boynuna sızladı içim

yandım

yaktığın yerdeğim hala

aynı sızı kurmuş yuvasını döşümde

aynı acılar seni hatırlatır bana

ve aynı resmine adanmış bakışlarım

bilirmissin

zaman sarmayı unutmuş yaramı

kanıyorsun işte

dokunsam kırmızıya düşer zaman

sen söyler vakitler hayat sen söyler

sen gittinya yalanlar biriktirdim

senli yarınlar söyleyen yalanlar

işte öyle

boşalan kadehler gibisin dudağımda

tatsızım.............