Boşluğun Bir Yurdu

Ağlamak istiyorum

Güzellikler göçüp gidiyorlar bir bir

Kalp ateş

Gönül yangın,

Tekrar tekrar dönüp geliyorlar geri

Nasıl dayansın ki

Buna bu yürek,

Sanki

Zaman durakalmış gibi

Merhem olması da uzak bir ihtimal,

Burnumda tütüyor özlemleri

Anılar asılı kalmışlar

Hatıralarda,

Gitmiyorlar

Bir türlü gözlerimin önünden,

Silmeyin göz yaşlarımı

Silmeyin,

Onlar

Benim

Varislerim

Onlardan bana tek kalan,

Anlamsız gibi duruyor

Şu hayat

Acılar

İstila etmişler sanki tüm ömrü,

Düşmezler ki yakamızdan

Hiç düşmezler

Sarar iken içimizi

Bir hüzün,

Sarıp

Sarmalasak ne gezer

Boşluğun bir yurdu olur mu ki acep...

* Berlin, 05.09.2021 *