Boşluktaki Dinlenmelerim

Beşiktaş-Kadıköy arasında

Bir vapurda

Ben benimleyim.

Daldım düşüncesizliğime

Yokluyorum düşüncelerimi

Bomboş kafamın içi.

Oysa her vapura binişimde

Kayboluyordum

Hayallerimin içinde.

Dedim ya bomboşum bu kez

Dinleniyor ruhum mavinin enginliğinde

Sadece

Köpüklerin beyazlığını düşündüm bir an

Bundan daha beyaz var mıdır diye.

Var tabii

Ne olursa olsun

Unutamam

Hayallerimi.

Gözlerimi kapatıyorum

Sol kulağımda bir ıslık sesi

Rüzgarın sesini şiddetlendiren

Rüzgarlara isyan eden.

Bilen bilir

Şu anda

O bile umurumda değil.

Saçlarım dağılmıştır

Rüzgara izin verdim dağıtsın.

Gözlerimi de ağlatsın sebepsiz yere

İsterse rimelimi akıtsın.

Vapurun motorundan sıçrayan

Bembeyaz köpükler

Oyun oynamış dalgınlığımda

Islanmışım beyazlığında.

Şaşkın bakışlar dolaşıyordu üzerimde

Güldüm ıslaklığıma gülen gözlere

Umurumda bile değil

Bu gün ben

Hiç olmadığım kadar benimleyim.

Martılar..

Sizi düşünemedim bile

Beni affedin

Oysa gözleriniz ellerimde

Gevrek var mı diye

Rızkınızı denizde arayın

Bugün benden hayır yok size

Baksanıza halime

Tüm duygularım firar.

Ruhun dinlenmesi mi bu?

Dinlenen düşüncelerim

Duygularıma beni biraz rahat bırakın dedim

Arada silmek gerek tüm düşünceleri

Yenilemek gerek duyguları

Aslında

Görmek gerek boşlukları.

Ama fazlası zarar

Bekleyenim var.

Boşluktaki dinlenmelerim

Kadıköy'e kadar.