Böyle Öğrenmedik

Zorlukla kazanılan ne varsa

Ekmek gibi

Sevgi gibi

Bir umut bekleyişin arkasında

Ay ışığında üşüyerek

Susuz kaldı

Dost kara günü beklemedi

Aydınlıkken basıp gittiler

Ucuz kazanılmış emeklerin

Ardında

Bir tutam şerefsizlik kaldı

Biz yine de benlikten kaçıp

Hürriyet için

Namus için

İki elle sarılacağız hayata

Bütün yaşanmışlıkları unutup

Geçmişi aralayacağız önümüzdeki aşklardan

Belki bir gün sonbaharda dökülen

Yapraklar misali

Onlarda ayaklarımızın altında ezilir

Diye düşünmeden

Süpürüp bir kenara

Ayağımızı kirletmeyeceğiz

Çünkü biz böyle öğrenmedik