Böyledir Yıkılmak 1

bir yağmur damlasıydık

ansızın yaralandık

saklanarak aktık kendimizin fırtınasından

kanadık

biz kendi içinde kamaşan

kamaştıkça kendinde boğulan bir damlaymışız meger

bunu ancak boğulduğumuzda anladık!

kendi enkazımızda nasıl da kaldık böyle

nasıl da içimizde ki çölün kumlarına dağıttık bakışları

nerelere sürdük umut kervanlarını

ve kimin dudaklarından çalıp söyledik o şarkıyı

bize sular incinmez mi şimdi

şimdi geleceği sönük düşler piç mi

ya bende bilmeden unutup gittiklerin

parmagını değdirebilir misin

aramızda kavrulan sessizliğe şimdi

ya da saklanarak tuttuğun bağlarımıza

gelip geçecek bir sızı mıdır

yoksa kocaman dağ mıdır ,

sözler yeminler bir çırpıda yıkanabilecek,

yalnızca kör bir bıçağın ucunda mıdır

yirmi dört saat uyuyup

ya da yirmi dört saat sadece çalışıp

öldürmekle her saniye başında kendimizi

veremeyeceğini bulabilecek miyiz zamanın..

aklım almıyor inan

yanık kokulu bu hikaye

körler gibi bakıp

mil'leri katledip

kuşanıp gelebilir mi tüm acımızı

sağırlar gibi ,özünden ateş çiceklerinin

ne kadar bakışılmalı

içimizde ki uzaklardan birbirimize

erişebilmek için buzul kimsesizliğimize..

şubat 2010