Bozkır Güncesi

/ Aşk içindi her şey /

N.

ak başlı bir kartalım ben ıssızlığında yârin

Toroslar'dan süzülen Orta Anadolu'ya tülbent yeşili

ah benim yalnızlık mağduru gölgem

soyundukça bozkıra enser vuran bendimin sipahisi aklım

feri silinmemiş rüzgâr yüreğim

perçem gibi salınıyor tarihin terli atlasından

en göçebesindeyken mai ruhlu zamanın

vuruluyor demine Konya sarısı tenim

şimal gözlerine dalarken Akdeniz'in

duman kirinde, gönül isinde ufukların nabzı

seyiriyor gözümde tiril bir memleket hatırası

ey eteğini toplayıp süzülen bezgin bulutlar

ey seherde bile mümtaz olan gün kızılı akşam

ben laçin gözlerimde kaç elem eskittim

kaç avaz bıraktım kanat açtığım yörelere

tırnağımda toprak kokusu varken Anadolu'nun

azığımda dört mevsim nimet-i cennet

E.

dağlarımda rüzgar esnemesi soluklandığım akşam

kuzguni bir fotoğrafın patikalarında dinlenirken seyyah ruhum

yar düşüyor gözlerimin vadisine Erciyes beyazı

Hasan Dağı'nda yankılanırken kurt uluması sesim

çilekeş annelerin mersiyesi yükseliyor Çavuşin'den

ah! işte dirgen tutan nasırlı çocuk ellerim

ve Kızılırmak'a dokunan bileklerimdeki nabız

nerede atıyor şimdi Avanos yürekli damarımdaki kan?

taşların bile hamurlaştığı delikli heykeller

sanki ruhunu taşıyor ilk çağın yalnız insanlarının

ne mimar ne şair ne de bir ressam dokunuşunda

çoğalıyor göğe yükselircesine perili bedenler

Göreme' yi eski bir saltanat sarığı gibi sarıyor

uçsuz bucaksız düşlere denk gelen tüfler

duyuyorum/ Lale devri'nde uzanıyor sadrazam selamı

yoksa bu gelen Muşkara' lı İbrahim'in sesi midir?

cami saflarına bile dokunurken mühürlü eli

medreselerle donanıyor küçük bir köyün silueti

ki o yollarda avuç avuç sular içtim çeşmelerden

hamamlarında yıkandım şanlı Muşkara' nın

ayağımda dikenleri gül olurken bu yeni şehrin

şakaklarıma vuruluyor şarap tadındaki nazlı Ürgüp

V.

bir kadın geçiyor başında allı bir kefiye

ayağında toza bulanmış eski kunduraların sesinde

düğün alayları varmışçasına diri ve şakrak

ardında üç beş karartı/ birkaç çocuk...

uzaklardan ıslak türküler düşüyor gecenin eleğine:

?Şen olasın Ürgüp...' ?Karanfilim Buşda Buşda...'

harmandalı gecelerde yere düşen yalnız ay

/Arzu ile Kamber'den çaldığım şavk/

ışıltısında çağırıyor çok eşli yıldızları

bir kızın gelinliğini taşımak için yarına

gönderdeki bayrak gibi duran dam kırmızı

şık şık ediyor öğülme/li fotoğraflarda sevinç

ah benim üveyik kuşum... hadi ?saysana'...

Ş.

yalnızlığın serin andını içmişçesine

ellerine maşrabalar tutuşturduğum susamış rüzgâr

taş/kın evlerine uğradığım, emeklerinden öptüğüm

masallarını dinlediğim sevecen dedeler

ve nineler eleğini kerpiç duvarlara astığım

yüzleri toprak çatlamışı, dizleri yorgun

davul sesleri bozlak ağızlarda tıkanan

ve susan zurnaların ağlamaklı sesinde

kuşların selamıyla hüzün dokuyan Eylül

yapraklarını sunuyor hazan bağlarına

ah bu mevsim ağıtını sineye çeken gönlüm

kırlangıç dönümlerinde tutuyor şair ellerimi

yankılarını duyduğum ve ağladığım anneler

oğul gibi koyduğum şalvarlarına kendimi

üzüldüğüm ve yandığım koru koruna

ayağımı basamadığım ezinçler

çünkü kuş bakışı yazılır bazı şiirler

yüzüp yüzüp sesine yal/vardığım cura

yareni oldum Divan sazının dibinde boğuldum

türküler söylettim peri padişahına

E.

aşktan ırak, şaraptan keskin

yalnızlık... gözemde ambar dolusu

nağmelerle şebnem düşürdüğüm şehir

bakma öyle acımış gibi nazenin

yalnız ceviz gölgelerine münzevi

bakışımı doladığım yol, vira yarılmış vadi

engebesine bağdaş kurduğum yayla

?tepesi delik' yamaçlarında kanatlarım

?karnıyarık' tepelerinde mahrum

?dağ ocakları' nda şulesi ölü...

heyhat, çarığını unutmuş işte İsa

kollarına yükselirken mesel sahibinin

taçsız kalmış kilise/ Çarıklı duvarlarda

sütunları tozlanmış ibadetler...

kayaların mum yaktığını gördüm

/miladın az sonrasıydı/

hicret tepelerinden usul

azizlerin gözleriyle yapılıyordu vaftiz

İncil işleniyordu havarilerin elinden

bitkin duvarlarına Tokalı' nın

Meryem busesiydi dehlizlerde ışık...

H.

bozkır çiçeklerinden kolyeler astım

küskün meşe ağaçlarına

hançeresinde yüzü koyun dağların

tüflü yaylalarında eskittim güneşi

kırkikindi yağmurlarında

buğday tanesiydi yüreğim

silkindi hicabından/ hasat zamanlarında

göğün eksik yerlerine bakıp ünlü kalede

dört kez nefeslendim, dinledim burçların sesini

mazgallarında hıçkırdım kırk iki kez

müezzin mahfiliydi altın yaldızla işlenen

/Kurşunlu Cami'de kıldığım Cuma/

hutbede bile yazıyordu (d)okunaklı gözyaşım

ah bir şiirlik olur mu tasviri sevdanın

bir nefeste vurulur mu bin başlı nefs

el verir mi dergâhta gül olmak için Bektaş

yokuşunda doğrulmadan çilenin?

desem ki Balım' dır adım,

cemaline maşuk pir yanım

serdim hırkanı dağ çiçeklerine

hıçkırdı kızıl su/ elif olmak için

İ.

peri bacalı ordulardık bir vakit

buhurdan oluyordu güvercin uçuşlu periler

düşlerimizin akşam yelinde

Türkçe çalınıyordu bir dilsiz kaval

sükutuma virgül koyuyordu bozlağın Kırat'ı

kulağımda lâldi dört nala

eski göllerin içinde oynadığım

çocuk ellerimde sünger taşları

geliyorken koyunları ufukta gizli yaylalardan

meleyen seslerine kurban minik çobanın

/yalnızlığım çalıkuşu.../

bulut bulut dökülürdü şakaklarıma merak

asûman ordularıydı katar katar

kanatlarımın altında gizlediğim

nakış nakış işlediğimdi iplik ucunda zaman

boya otuna bandırdığımdı gönül kırmızı

çarşılarında dolaştığımdı ıslık ıslık/ mavera şehrin

halılarına uzandığımdı/ saflarında oturduğum beş vakit

zülüflerini kıskandığımdı Göreme/diğim...

R.

yatırıp yalnızlığımı soksam şimdi Damsa Suyu'na

yeşertebilir miyim Haziran kurumuşu otlarımı

dokunsam yedi veren semahlarınıza

iğde çiçeğinizden çalsam bugün

bir evlat kokusu gibi unuttuğum baharı

çakırcan bahçelerinden tutsam ellerinizin

hüzün bağını

küçük ekeneklerinizde kalsam

fidan olsa devrana mecruh ömrüm

bitirgen dudaklarınızda

bir yanım çanak tutar çömleklere

tavşan tozağı karlarda kalır bir yanım

vurulurum yürek sesine Ürgüp çocukların

ehramım Anadolu...

Temmuz 10

-2010 Kapadokya Uluslararası Şiir Yarışması 1.lik Ödülü-