Brooklyn

sevgili günlük

bugün hiçbirşeyden ve önümden geçen

herbirşeyin hiçbir anlamsızlığında yürüdüm.

bilmez kimselerde

ben çok uzaklara gittim.

adını bilmediğim

ama her sabah banada doğan güneşin uğradığı topraklara

kokladım kimsesizliği yabancı gözlerde.

dumanı kaybolana dek geri dönmüşüm

gülümsediğim o ince

kıvrımlı hatıralarıma.

ölümsüz,

korkusuz

ve bir o kadar yenik hayallere.

demem o ki günlük

gitmişim,gelmişim eski bir şarap tadında

ne eksik nede fazla yaşanan

girdabında dolasırken

uçurumun kenarında.

son sözüm olsada sana

diyeceğim;

elbet bir an peşinde

bir anki sözümden yakın

sabahlarını göremeyen gece gibi

usulca,

meleklerki yanıbaşında.