Brozlaşmış Kalbim

Bronzlaşmış kalbim, gece yanığı...

Sere serpe uzanmışım,

Gece yüzüme vuruyor..

Güneş sanki balçıkla sıvanmış

Sanki evvelden zifiriydi hayat...

Güneşi hiç görmemişim sanki,

Dört mevsim gecenin yaşandığı bir iklimde

Aynaya bakıp kendimi garipsiyorum..

Aynayada gece var, çabam bir anlık

Suretimi sen çaldın ey karanlık!!

Resmini çizebilmek için

Güneşi arkama aldım..

Şimdi çok geride kaldı güneş,

Bu uğurda çok yol aldım...

Daha gözyaşların vardı,

Daha ellerin...

Çizilmesi gereken bir aşk vardı

Ama tuvale sadece gidişini karaladım..

Güneşi ben terk ettim gecem senden yadigar

Tenimi yaksın karanlık, gelme artık ey yar...