Bu Akşam 10

Bu akşam

Çaresizliğin üzgüsünü yazacaktım

aklımdan bin bir anı geçti

bin bir yaşamak dizildi peş peşe yaşamadıklarıma

yaşamadıklarım bin bir umut ufkumda açtı

gittim güllerime baktım başka rüzgâr eser mi renklerinde diye

bir elin kapalı gözünde ışık aradığını gördüm

çaresizliğini gördüm kirpinin dikenlerine dolaşmış yılanın

çaresiz kaldım kötüyü kötüden kurtarmakta

gerilerde kalmış bir başka yolda bir başka anıda duraksadım

iki kadını bir kova su adına saç saça örgüleştiğini gördüm

sevişmenin umudu dolacaktı kovalarına

arzularına engeli yoluyordu elleri bir başka başın saçlarında

ve ben çaresiz kaldım namus korkusunda

ben çaresiz sevmelerin gizli yaşantısını da gördüm

korktu yasak aşklar bu yaşantının gizinden

günahlar günahlığına sığdıramadı

ağladı giz giz oluşuna...

ve yine insanın insan oluşunun şüphesine gittim

birini komşunun samanlığına yanan sigarasını atarken yakaladım

yükselecek alevlere gülümsüyordu gözleri

hissedince elimi ensesinde

çöktü dizleri

bu akşam

çaresizliği yazacaktım çaresizliğin acısında kavrularak

sesini duydum uzaklardan bir umut

biraz kahır vardı tellerinde, biraz da beklenti

tek çarem

çaresizliğimi sevmekti.

Rahim Recep Akdora