Bu Bambaşka Bir Sevgi

dokunur yüzüne kuru bir ayaz gibi

soğuğu hissetmez taşlaşan kalbi

isyanı suskunluktur kış ayında yaz gibi

bir yağmur tanesidir ağlaşan sinesi.

...

ben suskunluğumun yanında sana küçücük bir hayret taşıdım... tükenmek bilmeyen sonlara inat bu sefer son kez! acı çeken yüreğimi acı çektiğini bile bile sana açtım. etraf karanlık gözlerin ise pusluydu. siyahtı bedenimiz. gölgemiz ise yerinde yoktu.

bir başka hasret bu sana

bağlanan tesadüfü yağmur sağnağında

korkularda bir bebek bu

yaşayan ölüyü aşkım... diriltir yatağında

son kez dönüp bakar ''dön'' demeyi bekler

aşkına.

eser kuru bir ayaz onun nefesiyle

ikilemde kalır keşmekeşliği

soğuk teninin içerisinde...

kaçan adımlarda bir hayat beliriyordu. maymun iştahlı gençliğime isyankar bir hal içinde, son günü olan iyiliğime yabancıymışım gibi bakakalıyordum. ''dön'' desin diye binlerce kez tanrıya yalvarıyordum. sesim gırtlağımı yırtıyordu sanki. hapsoluyordum kendi çığlıklarıma. göz bebeklerinde görüyordum ağlayan yüzümü, şaşırıyordum...

tümüyle bir endişeydi karmaşıklığım

yeteri kadarıyla alışmadık belki de

korkunç bir hayalde saklanmışım

seni... seni... seni sevmişim iyiki de...

işte ben bu sefer vazgeçmedim sevdiğimden... isteklerimi aşk tomurcuğu kabul edip. bir masal uydurdum sürçi lisanımla. ''aşk olsun'' diyebilmek için en sonunda...