Bu Bir İtiraftır

bir kere sor

mor nedir

al nedir

ve sarı ne

bir kere sor

umut nedir hüzün nedir

söz

dil uzatmayacağım kadere

çocuktum

yağmur okşarken saçlarımı

öyle masum

öyle suskun

sokulup başka bir çocuğun koynuna

kadınlığa soyundum

/kirletildi avuçlarım/

günler körebe oynadı gençliğimle

postallar ezdi geçti

aklımda paslı birkaç kelime

dilime vurdu gecenin ayazı

yüreğime sızdı şiir

/yıllar akıp giden bir nehir/

bir temmuza daha uyanırken mevsim

çizikler varsa yüzümde

parlamıyorsa göz bebeklerim

ne çınar gölgesi ne pınar sesi

fayda etmiyorsa zamanın kıvrımlarına

unutmuşsa insanlığını insan

/kadınlığını kadın/

mor hüzün sarkar bulutlardan

(ruhum intiharın eşiğinde)

ey haşmetine yandığım dünya!

doymadın mı acıya

../ bu bir itiraftır

zehri barındırıyor şimdi dilim /..