Bu Dem

bu dem

müptezel bir sabaha düşen,

ilk kuş ötene kadar ıhlamurda

şafak firarda inadına

zulasında ışık,

nefsimizi çalacak hüznümüzün üzüm tortusu uzak

akşamın ilk gürültülerine saklı meyhane

günü mü örtmeli

yoksa ömrü mü beyaz bir patiskaya sarılıp

ey gecenin sahibi

söndür bu gece ışıkları, vurgunlara

denizin feryadında uyandır matemini yetimler aşkına

ıssız gölgelerde yeşert

mor tomurcuklu yıldız kırıntılarını

yeniden yak

yeniden yansın gökyüzünde o perde

müptela ışık doğsun kasıklarında sancı

o kör noktada

göz bebeklerini uyandıran

eylemin

ve

o çatıdan yeniden yağsın

kuş kanatları...