Bu Gece Yağmur Yağacak

bu gece yağmur yağacak şemsiyesiz çıkma sokağa

kaldırımlarda gözbebeklerimden parke taşları

bardaktan boşalırcasına ağladığımı sanırsın

çünkü bulutlar olabildiğince sokak yosması

oysa ben şehvetli bakışlara öfkelenemeyecek kadar aciz,

ayrıca gölgen olamayacak kadar sahipsizim

aşk burnumdan soluyor

seni öldürdüğümü unutamayıp

hiç bir canlıdan nefret edemiyorum

her yağmur mevsiminde anne kokusundan muzdarip,

sarı saçlı çocuklar gibi buluttan buluta sekerim

istanbul elinde bir çöp uzatır bana,

her seferinde kısa çöpü çekerim

gök gürültüsü mü sanıyorsun öksürük nöbetlerimin sıklığını,

veyahut yüzümün kendi yüzüne olan asıklığını

güneşe bakamayışımın sebebini biliyor musun

sorduklarında kirli sakallarımın nedenini,

yanağının kızarıklığı ile izah edebiliyor musun

neden hala bir masumiyet telaşındasın

parmaklarımın tütün sarısına

ve omuzlarımın düşüklüğüne iliştirdiğin

bu sevda apoletinin ederi kadar ağla

bu gece şimşek çakıp,

karanlık saçlarından öpecek

peşinde yakası açılmamış en galizinden üç beş küfür

öfkelerim gözlüksüz uzağı göremiyor

martılar denizi sevdiğine pişman

ben aldatılmışlığımın zifir siyahındayım

istanbul olup tükürme yüzüme

felaketini adımlayan adamlar gibi,

bütün mahkeme salonlarında kalemimi kırdırıyorum

sen bilmiyorsun,

bazen bembeyaz martıların kulağına ismini fısıldıyor,

bazen ise kız kulesine tütün sardırıyorum

bu gece yağmur yağacak şemsiyesiz çıkma sokağa

sen ıslanırsan muhakkak ki ben üşürüm

belki her yağmur tanesinde olabildiğince seni düşünürüm