Bu Hikaye

sonu gelmeyecek bir hikaye bu

bir nefes kadar uzun!

sonsuzluk kadar kısa!

bir leyla hikayesidir yazılan

adının her harfine tapılacak bir kadın!

dökülür hecelerimden gecelerime ...

yaradır yürekte

toza toprağa bulanmış saçların savrulamaması

oysaki o saçlar hep papatya kokulu

dudak izlerim gizlidir her bir telinde

kaderimden şikâyet eder

kederime sığınırdım can yoldaşım diye

parmaksız çocuğun darbukası kalp sesim olur

siyah beyaz resimlerle avunurdum...

Hızır'la huzuru yarıştırır

sonra da gülerdim sarsak hallerime

adını sayıklar

teşekkür ederdim aşkın hallerine

bazen acıların koynundan sıyrılıp

yatağımın sol yanında bulurdum bütün alemi

içim titreyerek seyrederdim

başı göğsümde uykuya dalan meleği!

sonsuz bu hikaye...

bazen düşlerimize yıldırımlar düşer

azap dolu sözcükler kalbimizden vurur

emsalsiz ateşler içimizi yakardı

kırık kanatlarımızla uçmaya çalışır

bir akasya ağacının gölgesine sığınırdık

boğulmamak için aşkın çamur deryasında...

hüzünlerimiz yoldaş, üzüntülerimiz sırdaş

kardeşti acılarımız

ne zaman çocukluğumuza dönsek

kökünden kursun isterdik bütün sarmaşıklar

pervazsız pencerelerden nefret eder

tek tek sayılan lokmalarımız

boğazımıza dizilirdi yeniden...

kuş tüyü yataklarda uyusak da

baş düşmanımızdı uykular

bir kaşık tutamaç çorbası şifamız olur

bir sütlü kahve mevzusuyla sınırsız keyiflenir

hiç bozulmasın isterdik o anın büyüsü

ezilen parmaklarımız

alçıya alınmış acılarımız

bir kız çocuğunun çığlıklarında kaybolur

korkularımıza dualarımızla eşlik eder

sağlık sıhhat dilerdik Rabbimizden...

sonsuz bu hikaye...

yemeğe soğan koymaktan

karanfilli çay demlemekten vazgeçeriz

ama bu hikayeyi yaşamaktan

yazmaktan asla vazgeçemeyiz ustam!...