Bu İsyanın Adını Sen Koy

Gozyaslarımı sakladım geceler ardında

Yanlızlığımı paylastım bos duvarlarla

Sendin belki canımı yakan

Belkide sen boşlukta sallanan gereksiz bir umut

Her an kendimi avuttugum yalancı bir mutluluk

Her nereye baksam seni görüyorum karanlıgımda

Sen varsın dokunulmaz ve kir tutmaz umutlarımda

Sen yoksun

Bense yanlızlıklara mahkumum artık

Yaralı bir kalbe kan damlıyor umutsuzluklar

Belki de bos oldugunu sandıgım gercekci isyanlar

İtiraf ediyorum

İtirafım seni tanıdıgım güne lanetim

Mahşere kadar sürecek bu acı

Ama sen bil ki

Benim gibi sende düseceksin yalnızlıklara

Özleyeceksin

Ağlıyacaksın geceleri benim gibi

Sende pisman olacaksın

Hayal edeceksin seni sevdigim senin yanında oldugum günleri

Ama son pismanlık ne fayda

Ben yok olduktan sonra

Ben toprak olduktan sonra

Belki mezarıma gelip topragımdan alacaksın

Dokunacaksın topragıma

Bana dokunmayı arzu ettigin gibi

Hep yalanlarla uyuşturmussun beni

Hep bos umutlarla kandırmayı becerebilmissin

Bilmezdim bir gün düsecegimi

Bilmezdim aglayıp bedel ödeyecegimi

Sen insafsız bir kalpsiz

Ben se o kalbe can vermeye çabalayan bir yaralı

Gözlerimi körertmissin sen

Görememişim gercekleri

Senin o güzel yüzüne aldaanmışım ben

Sanki bir neşter deşiyor kalbimi

Binlerce acı içinde yeni doğan bir umutsuzluksun sen

Ama senin için bu isyan bile çok fazla

Şimdi ben baska bir aşk

Başka bir kalp arayısındayım

Sana ve yalanlarına elveda diyorum

Hoşçakal demeyi becerebiliyorum bu sefer