Bu Kaçıncı Yıkılış

Derme ,çatma çatılar

viraneye dönen yuvalar

basılan feryatlar

her an hazır yıkılmaya...

Leke sürülmüş ocağa...

kuşlar hep bir ağızdan avazda

istemezler bir daha

bu yıkılan kaçıncı yuva...

Seherde başlar tütmeye

başka evin bacaları

o evin içinde bir telaş bir teleş

akıtılan onca gözyaşı...

Bir gariptir ruhuyeti

bir özlemdir huzura

uçuşur sözcükler

yüreği yanan kahır edasıyla...

Bedeni buz kaplıdır

çiğ düşer hane üzerine

karaduman kaplanır

incedendir yankıları...

Solmuş yüzlerde gülücükler

günahlar işlenmiş

açmamış yediverenler

dörtbiryan hüzün kaplı...

Birdaha:

doğmazmış güneş

göstermez olmuş

günyüzünü...

Saklı kalmış yasaklı duygular

belli ki yorgun eşrafı

hane etrafı örümcek ağı kaplı

bir gözyaşı,bir hüzün ardında bıraktı...

KURULUYORSA BİR YUVA,YIKMAK DEĞİLDİR TEMELİ...

OLMUYORSA HUZURU KENDİNDE BULMAK SEBEBİ....

18/7/2012

İZMİR