Bu Kalp Çok Yordu Beni

Kasvetli rüzgârların hırçın dokunuşları

Çarpıyor yüreğime

Gözkapaklarımla örtüyorum şimdi

Bakışımdaki hüsranı

Görmesinler maazallah ne der sonra ahali

Kondururlar üstüne hicranın gölgesini

Bulaşır esmer tenine sinsice yeltenir hayat

Sevda yoksunu balçıkla

Deper devirir cümleyi öfkenin kızgın seli

Sahi o öylemiydi

Yok arkadaş kim dedi

Savrulur dedi/kodu

Onu kalbine kim koydu

Sığamadı dar geldi bir han istedi belki

Fakir yamalı bir kalp ne işine yarar ki

Ey şafak esintisi bana es efil efil

Hissettiğim bu sancı

Yaşadığıma kefil

Mor rengin asaleti

Biçilir mi kefeni

Ayrıntıya takılan

Bu kalp çok yordu beni...