Bu Nasıl Bir Yalnızlık

Sessiz sessiz bakarım çevreme

Bir hüzün dolar içerime

Bir yalnızlık yayılmış her yere

Gökyüzü bulutlarla kaplı

Yakında ağlayacak gibi, sisli bir bakışla

Ne zaman ağlayacak bilinmez?...

Karşıdaki dağlar karlarla kaplı

Bir pamuk yığınını andırıyor karlar

Rüzgar estikçe soğukluk yayılıyor

Üşütüyor titretiyor,yaman esiyor rüzgar

Eli ayağı donduruyor,

Kirpikleri ıslatıyor gözleri yaşartıyor.

Yalnızlıkla kaplanmış her yer

Caddeler yalnız, sokaklar yalnız

Dağlar yalnız, tepeler yalnız, insanlar yalnız

Bir yalnızlık şarkısı söylüyor, her yer

Eldeki kalem titriyor,sözcükler kaçıkmış

Kalem düşüyor, sözcükler gelmek bilmiyor!

Bu nasıl bir yaşayış akıl yetmiyor

Her tarafta var bir yalnızlık

Kediler yayılmış sokak aralarına

Hızlı yürüyüşlerle koşuyor, avını avlayacak gibi

Arada bir dönüp bakıyor

Yalnızlığı bir nebze gönderir gibi güzel bir bakışla!