Bu Şehirde Ağlama

bu şehir

yaşlı kokonaların pörsümüş gerdanlarına

tek sıra dizilen inciler kadar vefasız

ve ben

bu şehirde öleceğim

düşünebiliyor musun

bu şehir

sadece genç kızların titrek gözyaşlarına

mastürbasyon yaparken ağlar

soğuktan kamçılanırken,

bahara veda saatlerinde

kumpas kurulmuş bulvarlarında

kimsesizlerinin ırzına geçmeye yeter

gücü bu şehrin.

ah üsküdar

sen de olmasan ben ölürdüm.

kesin ölürdüm.

hayıflanırsam namerdim öldüğüme de,

kim inanır ki

katilimin kız kulesi olduğuna

bulvarlarında erken yitirilmiş bir orgazmın

intikamı dolaşır

varoşlarda dolaşan kiremit kızılı

sancılara inat

ah !

bu şehirde

doğacaklar var

inanabiliyor musun

ah yedi kule

boğ beni

ellerinin günahı silinmeden daha

kanıma gir

yoksa çıldırmam yakın

yoksa ben bu şehrin kanına gireceğim

şeytana uyacağım

kaldırıp kendimi

bu şehrin en yüksek yerinden atacağım.

çarpa çarpa düşeceğim ayaklarının dibine.

cesedim teşhis edilemeyecek.

yoksa ben bana ihanet edeceğim

sarkmış göğüslerin arasına başımı koyacağım

kanı çekilmiş dudakların ihtirasına sunacağım dudaklarımı

hem de kuşluk vaktinde

varis kaplamış bacakların

mavi damarlarına hapsedeceğim gözlerimi

bir jiletin çeliğine eş

bu şehirle sevişeceğim

duyabiliyor musun

bu şehir

senin adını hakketmiyor

gelincik dudaklı kadın

git

henüz kurumadan gözyaşların

henüz unutmadan ağlamayı

ruhunu plazalarına satmış bu şehirden

kaç

yoksa tüm masallar yalan olacak

şarkıların notaları çıldıracak

kâbusun ritmiyle doğacak her yeni gün

çocukları avutmaya yetecek

hikaye bulamayacağız

anlıyor musun

aşk bu şehre hiç uğramadı

giderken gözlerime sapladığın

bakışlarınıda götür

tecrit edilmiş sitelerde artık

ne anlatılacak bir öykü

ne de dinleyebilecek kadar

saf bir yürek var

bu şehri terk et

evlerinde cumbaları yok bu şehrin

ne de cumbalara ekilen fesleğenleri

zayi olmuş hayatların tören geçişi var

bu şehrin kaldırımlarında

bu şehirde ağlama

bu şehire de ağlama

değeri yok gözyaşının işporta tezgahlarında cam şişelerde promosyon olarak dağıtılıyor, vitrin köşelerine konsun diye...

avuçlarım(ız) belki kaldırır, kararmaya yüz tutmuş yüreklerimizde küçük çocukların dualarının yüzü suyu hürmetine merhamet taşıyan tek bir hücre kaldıysa eğer..

bu şehirde ağlama

bu şehire de ağlama

git

git

...