Bu Sevdaya Sınır Çizemiyorum
Yeminli şiirlerim var bekleyen
Abdest almadan yazamıyorum
Kaç kişi kaldı ki kalbi tekleyen
Bu aşka bir mezar kazamıyorum
Sırra kadem bassam gökler incinir
Ay hep mavisada sevdamı bilir
Sorarım bir gönül nasıl sevilir
Gönlü kaf dağında gezemiyorum
Hatırına beyan meyan okurum
Aşkını ebedi cana dokurum
Yoluna bin defa ışık yakarım
Bu sevdaya sınır çizemiyorum
İşgale uğramış ömrüm ziyanda
Yüzüm gülse bile ruhum figanda
Hayali bir yanda resmi bir yanda
Mahkum gururunu ezemiyorum
Taşıdığın şu can mihenkte durur
Hasreti her gece kalbimden vurur
Düştükçe damlalar göz ferim kurur
Ayları günleri sezemiyorum
Ağırdır lisanım hal bilmezine
Bedenim ruhumdan ayrı tezine
Toprakta bu aşka güller özene
Canımdan canını çözemiyorum
Hedefe varacak yay ile okta
Belki bu son hudut belki son nokta
Filiz'im diyor ki; sevmişim yokta
Namluya kurşunu dizemiyorum