Bu Şiir Sona Ermeden Gel

bugün gel

seni senle bekliyorum ne olur ,

ne olur bugün gel .

bugün hazırım

tüm bilinmezliğimi bir sonuca bağladım ,

tekrar anlamsızlaşmadan gel .

yarın çok geç olacak ...

boynu bükük ağacın altındayım ,

ben boynumu bükmeden gel .

gizli bahçemde kırk adım attım

ve kırk bilye yuvarladım ;

kırkbirincisi yere düşmeden gel .

sana sensizliği anlatabilsem ...

bugün gel

sana izmirden kalma bir gün sunacağım

güvercinleri kanadına takıp

boynu yazmalı güvercinleri ,

güneşle ıslatacağım seni

ve kurumak istemeyeceksin .

bugün gel vakit kalmadı

artık okyanusu duyamıyorum,

gözlerinden dökülen okyanusu

ve yalnızlığım toprak kokuyor, başedemiyorum .

gözlerimi kapamaya korkuyorum ,

karanlık çökmeden gel

bugün gel

bıktım haberin yokken sayfalarca seni aramayı

herşeyi karalıyorum da bir tek adını ...

belki yarın kaybolacağım;

zoraki bir kalem bu çılgınlığa dur diyecek !

o yüzden bugün gel ,

bu şiir sona ermeden gel .