Bu Sokaklar Bu Kadar Hüzünlü Değildi Eskiden

Bu sokaklar bu kadar hüzünlü değildi eskiden

bu kadar acımazdı ayaklarım asfalta basarken

yüreğimin acıdığı gibi

güneş gibi sararan yapraklar

hadi firar edin dallarınızdan

sokaklarda süpürgelerle kavga eden arkadaşlarınız var

sonra belki başka bir zaman ve mekanda

yeniden doğarsanız küllerinizden

Daha önce Hz.Süleyman'ın emrine girmiş

şimdilerde sabırlı bir rüzgar

havalandırır sizi göklere

çarpar durur yapraklara

insanların simasına yok yere

Bu sokaklar bu kadar hüzünlü değildi eskiden

sokak lambalarının altında

her zaman gizli gizli öpüşen bir iki çift olurdu

camlardan gizli açılan pencerelere inat

Yazın saklambaç

sabah güvercinlerin rüzgarla cengi

baktın ki arabanın kapısını kurcalıyor birileri

kafasına balkondan bir terlik

birazcık da sunturlu söv gitsin

ne ölüleri kalsın ne dirileri

Nerelere gittiniz

boyacılar simitçiler bozacılar macuncular

salına salına geçen genç kızlar

ahhh benim geri gelmeyecek gençlik yıllarım

hani şair demiş ya

''Memleket mi yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak''

yıldızlara bile gideriz de belki

bir gün önceye dönmek ne mümkün ki

Yüreğimi doruklandırıp sızlatan

adı da B ile başlayan kız

öyle arkandan melul melul bakarım

şimdilerde yüreğime

senin yerine başka sevdiklerimi takarım

Otuz yıl öncede sen buradaydın

merhaba dostum komşu bahçedeki çam ağacı

Şimdilerde ne çocuk var sokaklarda

ne de salınan genç kızlar

hüzünler oturmuş yüreğe öylece

yine de bilgisayarlara inat

erisin ey sokaklar aramızdaki buzlar...