Bu Son Kadehtir Ey Sâki
Doldur kadehi sâki
Boş kalmasın bu gece
İçmek değil çünkü,
İçmemek haram bu gece.
Ne istersen ondan koy sâki
Ellerinin insafındayım bu gece.
İstersen rengi lâl olsun
Pembe güller misali,
Her yudumda bahar dolsun içime.
Işıldasın elimde kadeh,
Lâl taşı kıvrımlarında.
Kırmızı olsun rengi ya da
En yıllanmışından, en ihtiyarından.
Dudaklarımdan bir damla kurtulur da
Süzülür usulca yanağımdan
Düşer göğsüme,
Çorak toprağa düşmüş
Bir damla kan gibi,
Suya düşmüş kor parçası gibi,
Ölüme nazır kızıl bir şafak gibi,
Ölüm gibi.
Sen ne istersen ondan koy
Bu son kadehtir ey sâki.
Ne istersen ondan koy sâki
Üçüncü kadehten sonra,
Gözüne ilk değen gözün sahibi ile
İlahi bir ritüel kıvamında,
Seviştirenden olmasın yeter ki.
Çünkü dem o dem değil sâki.
İstersen sarılardan birini koy.
En pahalısından mesela.
İki parça buzu unutma ama
Karların üzerinde sevişmek gibi
Nafile bir çaba olsa da
O iki parça buzu unutma.
Ya da en ucuzundan koy sarının.
Yalnız usulca koy yavaş yavaş
Köpürmesin bari.
Feleğin her çelmesinde beyhude köpürdük,
Kıyısını döve döve köpüren kudurmuş deniz gibi.
Varlığına değmeyecek bir ömrün,
En yaşanmaya değer anlarının tutsaklığında sarhoştuk
Ve bu pişmanlığın tortusuydu zihnimizin köpüğü madem,
Köpürtme kadehimi sâki
Çünkü bu dem son dem.
Başka renk olmasın sarıdan özge.
Yılgın ve hazin bir sonbahar gibi,
İhtiyar çınarın gövdesindeki son deminde
Titrek ve kırılgan bir yaprak gibi,
Bulutların ufak bir gafletinden faydalanıp
Karların üstüne vuran çaresiz güneşin aksi gibi,
Ölüme yakın bir beden gibi,
Ölüm gibi,
Sen ne istersen ondan koy
Bu son kadehtir ey sâki.
Baharlar, çiçekler ve renkler
Bu makamdayken fazla be sâki.
Sen renksiz koy en iyisi
En hasından en Yeni'sinden
Ama o da çarpar bu kıvamdayken
İyisi mi? Biraz da su ekle sâki
Kadehimde beyazlasın bari,
Şakağımdaki iki tel gibi,
Baharlarıma yağan kar gibi,
Ölümü andıran kefen gibi,
Ölüm gibi.
Bu son kadehtir ey sâki,
Bu dem son dem.
Sen en iyisi bu son kadehi,
Boş koy önüme sâki
Boş koy.
Şah-ı Kelâm