Bu Uğurda Yaşamak

Düştükçe saçlarına kar taneleri

Çocukluğun üşüyor

Zor mevsimlerin buzullarında,

Ademden olduğuna

Havvadan doğduğuna pişmansın,

Keskin soğuk günler

Bir rahat nefes alamazsın,

Hangi arının oğul balı sağaltır yaranı şimdi

Bir ayağın hep çukurda,

Kulaklarında gürültüsü kalabalıkların

Ne fahişe şu şehrin geceleri

Işıkları ile raks edip şıkırdıyor

Aç ve çıplak bedenin üzerinde inadına,

Dişlerinin arasında çimen

Yürüdükçe,

Dizlerin bükülüyor, ama başın dik

Türkülerinde de ?çıkmıyor yar içerden'

Gönlünde de...

Gezip, adımladıkça denizleri buğulu gözlerinle

Unutulmuşluğunda, aşkların kanıyor,

Her terkedilişinde bir kaburgan kırılıyor

Nefes alamıyorsun,

Deme dedim sevdiğini bu kadar

Gözleri sürmeliyi, kınalı kekliği,

Sonra akarsuyu, ağacı, insanı,

Sus dedim de dinletemedim,

Çaldığın kapılara kilit oldu dilin,

Hangi ananın süt kokulu memeleri emzirir seni

Geri getirir göremediğin güneşleri,

Hangi tarlayı sürmeli, çiçeği büyütmeli,

Ne etmeli de, muhabbet duymalı yağmura

Çıkarmalı ayı buluttan

Suyu kuyudan,

Meyletmeli bu sızıyı unutmaya

Başını yar dizinde uyutmaya

Bu uğurda yaşamaya...