Bu Yürek Benim

zaman zaman gelir keder içime

beklemeden nedensiz aniden

bir yılan gibi çöreklenir birdenbire

zehrini akıtarak yavaş yavaş

sanki dersin dağları bir sis kaplamış

belli belirsiz sislerin ardında bir ışık

yitik umutlar

yitik sevgiler

içim paramparça

gönlüm ah çeker

bu yürek benim

aydınlığın özlemini çekerek

gülüşün açlığını hissederek

çarpan bu yürek benim

onu ellerimde taşıyorum

sunuyorum mutluluk denizine

koy veriyorum dipsiz sulara

mutluluk içinde yüzsün artık diye