Bugün Pazara Gittim

BUGÜN PAZARA GİTTİM

Bugün günlerden cumartesi. Şair demiş ya 'Bugün pazar/ Bugün pazar, bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.' diye. O, hapishanedeki bunalmışlığının sonunda güneşe, açık havaya çıkışını anlatıyor. Ben de yakıcı güneşe bakmadan taktım şapkamı kafama, tuttum Didim pazarının yolunu. Alacağım bir şey de yok. Pazardan ayrılırken elimde, poşet içinde bir kilo kayısı...Eee ne işim vardı bu pazarda? Hiç avarelik işte. Aldım fotoğraf makinesini, çektim aşağıdaki fotoğrafları, ne geldiyse aklıma yazdım.

Ülke, güzel vatanımız Türkiye, zor, karanlık, kanlı günler yaşarken, memleketin yönetimi Atatürkçü, Cumhuriyetçi, bilimden yana, akılcı insanlar yerine 'din ile aldatanlar'ın eline düşmüşken üstüne üstlük bir de bunların yıllarca besleyip büyüttüğü 'besle kargayı oysun gözünü' takımından başka mollaların hain darbesi varken sırası mı şimdi 'Didim pazarından fotoğraflar çekip altına ıvır zıvır şeyler yazmanın!' diye düşünebilirsiniz. 'Demokrasi bizim için amaç değil araçtır.' deyip de 'demokrasi havarisi' kesilenlere söz söylemek kolay mı? Millet facebook sayfasını 'Aman bana dokunmasınlar!' anlamına gelen yazılarla doldurmuş. Ben de asık suratlara biraz gülümseme getireyim dedim.

Bir elimde bir kilo tadından yenmez kayısı

Diğerinde kimseye çaktırmadan

Taşıdığım

Fotoğraf makinesi

Kafamda şapka, üstümde tişört ve şort

Dolaşıyorum Didim pazarında

Önce incik boncuk satanlar

Bunlar pazarın girişinde ilk göze çarpanlar

Neler yok ki

Çataliğne, tespih, boncuk, kemer, takılar

Daha da neler neler

Ve de mandallar

Demiş ya adamın biri

'Ne ararsan bulunur derde devadan gayrı'

Her satılan

Ayrı işe yarar

Her pazarda görüyorum

Orta fotoğraftaki kızı

Ne varsa tezgahında

Durmadan satıyor

Sebebi mi

Tombulluğu kavunlarıyla uyumlu

Bu kızın hiç somurtmayan güler yüzü

Marul, maydanoz, dere otu, nane

Her yeşillik var tezgahında

Bu esmer genç kadının

Bir de kucağında bebesi

Hem ekmek parası kazanacak

Hem bebeğinin karnını doyuracak

Akranları güneşlenirken iki adım ötede

Kumsallarda

O, alınteri döküyor

Elinde bebeğin maması

Bu sarı sıcakta

Yerli mısır, taze fasulye, salatalık var

Üçüncü fotoğraftaki kızın

Tezgahında

Başında bürgüsü, altında şalvarı

Omuzundan geçmiş arkadaki kasalar

Ve o yorgun, esmer yüzüyle

Sanki bana der ki:

'Bana ne âlemin tatilinden, eğlencesinden

Güneşinden, denizinden

Satabilseydim şu tezgahtakileri

Evde ekmek bekleyen beş kardeş

Elime bakar'

Pazar yeri hıncahınç dolu

Sabahın sekizinden

Akşamın karanlığına kadar

Bizim tatilciler değil yalnız

Bu pazarın müşterisi

Uzak adalarından güneşe hasret

Çıkıp gelmiş

Gelmekten öte çoğu bu tatil beldesine yerleşmiş

Esmer pazarcıların tarzancayla anlaştığı

Sarışın İngilizler

Bu cennet vatanı

Doğasıyla, iklimiyle, güneşiyle, deniziyle

Bu cennet vatanı

Kavgasıyla, darbesiyle, hilesiyle

Berbat eden bizler

Onları da kaçırmaya başlamışız

Gidiyorlarmış pek çoğu memleketine

Mahallelere bakınca da belli oluyor

Hızla çoğalmış

Satılık evler

Sebze, meyve pazarı değil burası

Bir tarafında pazarın

Rengarenk giysiler

Pantolonlar, şortlar

Gömlekler, tişörtler

Kotlar, entariler

Tüm albenileriyle

Müşteri bekler

İzmir üzümü ve kiraz

İkisinin de tadına doyulmaz

Pazarın bana göre kayısıyla birlikte en güzel süsleri

Üzüm çekirdeksiz, kiraz kurtsuz

Kayısı lezzet küpü

Hiç sektirmem, mevsiminde her hafta alırım

Bu meyveleri

Şimdi belki de diyorsunuz

Birçoğunuz

'Ne var kardeşim?

Bildiğimiz pazar işte

Sen varmışsın tadına

Bize de anlatıyorsun ballandıra ballandıra'

Haklısınız ne diyeyim

Benim işim de bu emeklilikte

Anlatırım ne varsa hoşuma giden günlük yaşamda

Tanık olmak istedim akıp giden zamana

Seviyorum böyle pazarlarda gezmeyi

Değişik insanlar görmeyi

Yaşadıklarımı sözle değil de

'Belki kalıcı olur' diye

Yazıyla iletmeyi

Bir tek bu anlattıklarım yok Didim pazarında

Sayayım mı daha

Peynirciler, ekmekçiler, zeytinyağı satıcıları

Aktarlar, kuru yemişçiler

Ayakkabıcılar

Pazardan ayrılınca gördüm incir satan kadını

'Fotoğrafını çekeceğim, iznin var mı?' dedim

Şöyle bir baktı

'Çekcen de nolcek kardeşim

Benim derdim ne, sen ne diyorsun

İncirleri satcan da köye gitcen daha'

Dedi

Bana da bu yaştan sonra

Hayatımın dersini verdi

İki çocuk gördüm

Kayısı tezgahında

'Güzel mi kayısılar, seçebilir miyim?'

'Seç amca!' dediler

Bu tertemiz yüzlü gençler

Bir de poz verip fotoğraf çektirdiler

Adlarını almayı unutmuşum

Haftaya arayacağım onları

İnternetten göndereceğim fotoğrafları

Öyle güler yüzlü

Öyle cana yakın, sevimliydiler ki

Umarım bu gençlerin mutluluğu gibi olur

Ülkemin yarınları

..............................................................................................................................................

Numan Kurt

23 Temmuz 2016