Bugünümü de Yedin Ey İstanbul

bugünümü de yedin ey istanbul,

bugünümü de yem ettin ellere

zehirlenen benim, eller hala aç..

bilirim doymazsın; idare et istanbul!

daha ne istersin ömrümden hariç

daha neyim kaldı ömrümden garip

sağıma soruyorum bitmiş

solumu saymıyorum artık

kalbim mi lazım;boşver istanbul!

bir kalbim kalmıştı,şimdi gurbette

acılarım var diz boyu,hepsi nöbette

sorma adresimi her yer yabancı

bir bedenim kaldı;yetmez istanbul!

beden demişken;o da tam değil

kolum kanadım kırık,ağzımda günahkar bir dil

ben bende değilken,sen kendini benden bil

ben dediğime bakma;yokum istanbul!

istediğin ömrümse al senin olsun

yeter derdime dert ekleme artık

ömür dediğin ne ki,ne kadar kaldı

gayr-ı benden medet bekleme artık,

gayr-ı beni benden umma istanbul!

23,05,2009