Bulanır Deli Gibi

Bakıp ders çıkarmayan kudurur bu gidişte

Yerden kaynayıp gelir, dönüş aynı yeredir

Başı bir, gözyaşı bir; nihayet sudur işte

Hiç usanma bilmeden akıp duran deredir

O bir zaman sarnıcı görüntüsü şeffaftır

Asılmış arz içinde görünmez ipliklerle

San ölür, insan ölür; belki de su muaftır

Yaşar devri daimle beşer garipliklerle

Bir farkla ki akarken geride iz bırakır

İniltisi duyulmaz daima çağlıyorken

Maden erir, yol verir; bakarsın rengi bakır

Alır içten duyanı su böyle ağlıyorken

Deniz olur üstünde yüzer eski bir çarklı

Yüklendiği yüküyle yol alır bir menzile

Taşı bir, yoldaşı bir; uğraşı neden farklı

Zamanı dolan gider basıldığında zile

Hemen ayağa kalkar öfkesine gem vurmaz

Kırar döker her şeyi büyük homurtu ile

Kışı bir, akışı bir; can yakar artık durmaz

Yüklenir tüm dünyayı düzlenmiş sırtı ile

Baksan bazen dupduru, bazen de çamurludur

Döndükçe bu arz küre dolanır deli gibi

İşi bir, gidişi bir; kimi zaman zorludur

Sakinleşmeyi bilmez bulanır deli gibi

...........Elazığ, 15.12.2011...