Bulutlar Ağlasın Sana

(Sankilerimde saklıydı adın

Hem gitmek istemez,

Hem de gülüşlerimle oynardın...)

Yolun öbür ucuna haykırdığımda bile

Sen beni ne duydun, unuttun

Ne de o güzel sandığın başını bana döndürme cesaretinde bulundun..

Oysa ki istediğim ufak bir tebessümün içerisinde

Bana doğman, beni kendine kabul etmendi.

.. // Olmadı...

Yalvarmak isterdim halbuki yüzüne

Seni sevdim, diyebilmeyi

Bütün hayallerime seni katıp kendimi yittiğimi

Hep seni, gülüşünü, umarsızca bir şeyleri seyredişini

Sevdim, sevebildim diyebilmeyi/ sevdirmeyi

Belki de bana kızdığında bile seni ne kadar hissettiğimi

Beni bilmeni/ anlamanı isterdim..

Nefesime sokulduğunda nefesin

Kalbimden tonlarca akan sıcak nehirleri sana anlatabilmeyi umduğumda

Her şeyin aslında bir karartıdan ibaret olduğunu göremedim, üzgünüm..

Sana açmam gereken tüm anılarımda saklıydın halbuki

Uzaklara dalan gözlerine dokunmayı,

Sormayı, seninle oturup hayatı yorumlamayı

(Belki de) Seni özlememeyi umardım...

Saçımın teline yağmur değdiğinde

Bütün bulutları içip kurutabileceğini söylediğinde, sen

Ben bütün umut ağaçlarını bir bir yerleştirmiştim yanına

Oysa ki arkanı dönüp gittiğinde bile,

Ne zaman saçlarıma yağmur deyse

Ağlıyorum...

Aşık bir deli olman da yakışırdı adına

Tek kişilik kimliğine tutulduğumda, ben

Tüm deliliğinin yanında, hapsetmiştim duygularımı/ kalbini açmak için..

Bilmem, hatırlar mısın?

Seni yanıma her çağırışımda biraz daha uzaklaşırdım adından,

Sanki tüm yurtları bağışlamıştın bir bir etrafına, bana..

Halbuki aralarında en yağışlı, en nemli olan ben idim,

Durmadan yağışlarınla, haykırışlarınla

Saçlarıma değen rutubetten

Aşkımız da hastalandı/ hastalanmıştık ..

Şimdi ise bütün bulutlar ağlasın sana...

Beni beklemesin umutların,

Kalbinin boş hücrelerini de bensiz bir sürgüne yok et..

Yokluğum ise acıtmaya başladığında canını,

Ne kadar ağladığımı/ gözyaşlarımın ağırlığını/ hatırla, sana...