Bulutlarla Bir Kavil

_kim önden giderse rüzgârlara kapılıp

hani bir yağmur mevsimi kadar sonra dönecekti

bağışlanmaz günahları var ki yazmadı kalem

cehennem ateşlerinde kaldım bozbulanık

o lanetli yaprakları koparıp attım defterimden

_ kahrolsun bu firak

karatepe'nin omuzbaşlarından sel olup aksın da yol yol

kargasekmez'de ıslaklıkla göğe yükselen

hani en çok üç yağmur vakti kadar sürecekti ayrılık

ardından sana uzayan rengarenk bir gökkuşağı bırakıp

_işte ufuklarda oynaşan bir sürü kuklacı bulut

işte gel bu güz yağmurlarında bir yele takılıp

boranlarla karıştırma bu hayali artık

sicim gibi yağda bitsin bu kazalar

ne olur sanki bir yere gitmezse insanlar

_bak yine mevsim hazan

çınarların gölgesi göğe uzamış narin ve şık

eller duaya açılmış çenekler uçuşan

dallarında tohuma kaçmış tomurcuklar

kastın bana mı çatal kırığı yıldırımlar

__sin'de olsam da kavlimiz kutlu

bil ki bir yağmur vakti kadar daha beklerim bulut

o kadınla birlikte gibi mutlu

getirsen onu ne olurdu sanki

ya da bu yağmurlarla beni de götür