Bunalım Düşleri/ başkasının sonu

bana beni ver

çok şey istemem;

'ben' i geri ver.

aldıklarının hesabını

tutamam zaten

kolay değil çektiklerim

yutamam zaten.

üçü beşi hesaplamak boşuna

sen beni bana çok görme yeter.

bir üstüne beş beş eklendi

artık hafızam neyle işlendi!

tüm saçmalıkların

aşksızlıkla cezalandırılışlarım

adını sadakat sevgi koyduklarının

hepsi aklımda,kalbim acıyla yoğrulmuş

unutamam zaten.

güzel görenin güzel düşündüğü yalan!

nice güzellikleri katlettim senin yüzünden.

bir cesaret bir umut biraz sabır derken

gençliğim kayıp gitmedi,

atlayıp düştü.

intihar etti

senin cürmünden umulmayan bir cürretle

her gün

öl demeni izlemekten bitap,

yutuverdi unutmak için bir kaç hap

dokundu hastalıklı bünyesine.

o kadar sarmıştı ki illet

şart olmuştu artık bu zillet

oynatıp kuru kafasının içindeki

fındık kadar aklını

düşünmedi artık bu işin önünü arkasını.

ne vardı ne olmuştu ki hayret(!)

ne derdi varsa gizlide artık gazetelere manşet.

bu son benim olamaz.

adı ''başkası'' olmalı.