Bunca Zaman

Bîvefâ bir yâri, cânan sanmışım ben bunca zaman,

İşvesinden hâz alıp hep, kanmışım ben bunca zaman.

Sînesinden, hep o rahşan âfitaptan nûr alarak

Kâfirin kor leblerinden yanmışım ben bunca zaman...

Bâbilin aşk bahçesinden seçtiğim bir gül diyerek,

Hem güzel, pek nâzenin, hem rûhnevaz bir el diyerek,

Gözledim hep yollarından, bekledim hep 'gel' diyerek,

Özleyip ol mihribânım anmışım ben bunca zaman...

Fâ-i -lâ-tün / fâ-i-lâ-tün / fâ-i-lâ-tün / müf-te-i-lün

-.- - /-.- - /-.- - /-..-

Rahşan..........:parlak

afitap............: güneş - çok güzel, parlak yüzlü

leb................: dudak

ruhnevaz......:ruhu okşayan

Mihriban.......:güler yüzlü, müşfik kadın