Bunu Sakın Unutma

Özgür bir cümledir artık

Sokak lambalarının aydınlığı

Ve korkaklar hep gölgelere saklanır

Yağmurlar geldiğinde

Lodos ertesi resimler geçer

İnsan hikayelerinden

Ertelenmiş düşleri yorgun

Yoksullukları sürgün

İşçi mahallelerinde

İnatçı yalnızlıkların ölümüdür

Mavinin telaşı

Çigan gözlerinde geceyi

Gülüşlerinde sabahı getiren

Bir isim düşer sözlerime

Dağların eskimeyen türküsünü söylüyor

İsyanı körükleyen saatler

Gözyaşların bir şehri öldürdüğü zaman

Sağ yanımdan vuruyor yokluğun

Işıklar söndüğünde

Şimdi

Nefesine dokunan bir türkü bırakıyorum

İhtiyar şehrin sokaklarına

Mavi bir sabaha uyanacak çocuklar

Sen umuda dokunduğunda

Ve gözlerim artık gözlerinde

Bunu sakın unutma