Burası Vatanımız / Rahmet Toprağımız

Ay yüzümden düşerken

Yıldızlar parçalanıyordu gölgelerin ıssızlığına

Vadiye sıkışmış ölü sevdalar kalkarken şaha

Toprağı yaran sabandan tok bir ses yığılıyordu şafağa

Gün dönüyordu...

Merhametsizliğin sevgisiz ateşi iblisin meşalesine kanarken

Tanrı aşkı ile dağlanıyordu elleri...

Ak düşmüş bilge bakışlar yalın kılıçlar sırtında tanışıyordu

Derin ifadelerin çırpınışına

Demir sesler alkış tutuyor şakırdadıkça

Bir tarihin savunucuları yürek keskinliğinde savuluyordu toprağa

Tarih ki bilinen en güçlü sesleriyle

Bozkırlarında yalın bir savaş

Top yoktu

Tüfek yoktu

İmanla coşarken kanı

Yürek vardı sevdasına sunulacak

Göklerde Türklüğün namı, şanı, bayrağı

Olmamıştı henüz adı barbar kendileriyken

Türkün Türk gibiydi şahlanışı

Kendilerini görmezden gelirken

İnkalı

Aztekli

Kızılderili

Keltleri

Adına savaş dediler

Kültleri doğmamış dünleri katlederken

Kürtlüğü bahane edip kullandılar erken

Çerkezler, Abhazlar, Lazlar kardeş gibi yaşarken

Yaptılar ermeni kardeşliğini düşman ne âlemi varken

Yunanlılar dize gelmişken

Fransızlar saman altına girdi derken

İngilizler susmuş gibi sessizken

Amerika ikiye bölünmüş savunurken

İçimizden çıktı birkaç sersem

Dünde tarih bu günde tarih

Türklüğümüz akar damarlarımızda atalarımızın genini varken

Bir soğuk mermi kadardır canımız

Vatan sevdasına gözümüzü kırpmadan harcarız

Eskiden atalarımız merhametliydi insafı ezilirken

Torunları namerdi sevmez merhameti bilmez

Düşmesine fırsat vermeden öldürür geri çekilmez

Yalandan beyaz bayrak açana olur kefen