Buruk Saatler

Kemale erişen yaşlar sokağına dönerken saatler,

Gecenin en ağır tarifesine geçer hüznün ibresi,

İkiye hatta üçe katlanır yitirdiklerinin buruk özlemi.

Zor gelir yas tutmak, katlanmak ve onsuz yaşlanmak.

Üstünden rüzgâr gibi geçerken bilmem kaç mevsimin kokusu,

Nasıl da siner toprağına yağmurun kokusu, karın beyaz dokusu,

Bir ölümün apansızlığı sinmez yüreğime bir de sensizliğin sızısı,

Ölenle ölünmüyor derler doğru her sabah hasretinle doğuyorum.