Buruk Tebessüm

bir akarsuyun

alevli köpüklerinde kayboldum

kederlerimi süpüren rüzgarı

bir dağın

yanan ağzında buldum.

duyulmamış sesler vardı

kayalardan

taşlardan

ısıran dikenlerden

ve sıcağın bıkkınlığı her yerde

kanatları bu yüzden düşmüş serçelerin

bulutlar yorgun

yağmurlar dargın

geç geliyor şehirlere kuşlar

gün doluyor

kendi boyasıyla

tüm renkleriyle uzaklaşıyor

yalnızlığımı da alarak

acıklı bir veda gibi güneş

gözlerinden kan damlıyor batıp gidiyor

ve gece oluyor

göz kırpıyor yıldız dolu gök

dolunay ve yakamozlar büyülüyor

ışıltılı şehir yalnız bırakmıyor

gecenin denizi boş durmuyor

sahile vuran dalgalarla oturuyorum

kıyıya çekili boş sandallar gibi

buruk bir tebessüm atıyorum…

24.03.2021 / üsküdar