Buse Sevgilim Değildi

buse sevgilim değildi

ama ;

onu unutamadım hiç

hayallerimiz vardı

seviyordum onu, o da beni seviyodu

ama; olmadı. olmadı işte.

sonra alıştım

onu hatırladığım her an

aklıma ya teoman

ya da ikinci bahar gelir

dinlerim dinleriim dinlerim. saatlerce.

ikinci baharın bölümlerini izlerim bazen.

ağlarım

sonra oturrum,

" ben daha 18 im"'i dinlerim

daha bi ağlarım

hıçkıra hıçkıra

sonra balkona çıkar, bir sigara içerim.

5 yıl oldu

büyüdüm

buse büyüdü

yollar ayrıldı.

şimdi sadece

ad soyad kaldı hatıralarımızda

ondan sonra,

çok kıza gülümsedim

çok kıza dokundum

hatta çoğu kıza aşkım dedim

sevgilim dedim

hayaller kurdum

hatta ve hatta inandım;

hayata inandım

insanlara inandım

aşk'a inandım

en çokta unuttuğuma inandım

5 yıl geçti

çok sonraları olmasına rağmen

şimdi her çoban yıldızında onu hatırlarım,

sonra tekrar ağlarım.

zordur sevmek

adresini,yerini yurdunu bildiğin halde

gidip göremezsin

görmek istemezsin

çünkü bilirsin ki acın artacak yarana tuz basılacak

daha da kötüsü

onun gözlerinde gelmene dair ufacık bir ışık görsen

gidip sarılırsın.

eline yüzüne bulaştırdığın aşk'ı tekrar yaşarsın

bunları bildiğin için

işte bunları bildiğin için

geçmezsin o caddeden

sonra karanlık kentin dar caddeleri diye başlarsın bir şiire

gölgelere karışmak istedim bu gece diye bitirirsin başka bir şiirini

hayat bu sevgilim

elbet güneş birgün senin dünyanda da batar dersin

beddualı şiirlerinle küfredersin ona

mutlu olma güzel kız diye bağırırsın sahilde.

ne demiş şair

bazen sevip seviliyorsun.

bazen bir kıtlık; şaşırıp kalıyorsun

anlıyorsun sonra,

çığlıklar içinde yaşamayı öğreniyorsun

nazımın da dediği gibi; "doydum diyen görmedim ki ben zaten."

doymamayı öğrenirsin

doymadan yaşamayı öğrenirsin

aç yaşamayı,

aç uyumayı.

aç açına seversin,

sonra aç açına içersin sabahları sigaranı.

ve nasıl bir kaderse,

sürüp gider hayat öyle.

// taylan demiray